Home / فرهنگی‌، هنری / مهرپویا صدایی اندوهناک با نغمه های غم انگیز

مهرپویا صدایی اندوهناک با نغمه های غم انگیز

mehrpouyaمی گویند، در یک سینما مأمور کنترل بلیت بوده و پس از آن به کار تئاتر رو آورده است. او با صدایی اندوهناک، نغمه های غم انگیزی را برای مردم می خواند. صدایی که جنسش این روزها کمتر شنیده می شود.

 

 

 

 

mehrpouya-ghabileye-leyli

 

 ۲۴ سال پیش در چنین روزی بیماری سرطان «عباس مهرپویا» را از پای درآورد تا دیگر کسی از «قبیله لیلی» نخواند و کسی نباشد که قصه ی «مرگ قو» را روایت کند، یا این که صدای پاروی «قایقرانان» را به گوش ها برساند.

مهرپویا که در سال 1306 در تهران متولد شده بود، از همان ابتدا علاقه ی زیادی به دنیای هنر داشت و پیش از آن که وارد دنیای موسیقی شود، در زمینه ی هنرهای دستی فعالیت هایی داشت. زندگی هنری اش را با تئاتر آغاز کرد و در نمایش های معروف دهه های ۲۰ و ۳۰ ایفای نقش کرد، اما زندگی موسیقایی اش را با ساز عود آغاز کرد. او هنگام اجرای نمایش، عود هم می زد و از همین رو بود که توسط تعدادی از دوستانش در «جامعه باربد» به سینما دعوت شد.

ساخت موسیقی فیلم هایی مانند «جدال با شیطان» و «دزد عشق» نتیجه این همین فعالیت ها بود؛ اما او چندی بعد به نواختن ساز گیتار رو آورد و قطعه ای به نام «کلبه سرخ پوستان» را با گیتار الکتریک اجرا کرد. گفته می شود، او اولین کسی است که گیتار الکتریک را وارد ایران کرد و آن را نواخت.

او علاقه ی زیادی به سفر کردن داشت و معمولا این سفرها دستاوردهایی نیز داشت. او از سال ۱۳۴۲ سفرهایی را آغاز کرد. یکی از مهم ترین سفرهایش، سفری به هندوستان بود که در آنجا نواختن ساز سیتار را از محمود میرزا و با راهنمایی راوی شانکار آموخت. قطعه ی «قایقرانان» نیز حاصل همین سفرهای پی درپی او است. ریتم این موسیقی با صدای طبیعی پاروی قایقرانان و موج دریا تنظیم شده است.

«مرگ قو» یکی از مهم ترین آثار مهرپویا است که با شعر محمد حمیدی  شیرازی و با سبکی نو اجرا شد. او حتی برای خود سبکی به نام «کوکتل موسیقی» به وجود آورد و مت ها به همان سبک کار کرد. «کوکتل موسیقی» حاصل شناسایی موسیقی و ساز کشورهای جهان توسط او و آمیزشی از این اصوات بود.

روحش شاد