Banner-HSB-980x240-persisk-v1
Home / فرهنگی‌، هنری / سالهای دور از خانه(اوشین)

سالهای دور از خانه(اوشین)

 

 

فکر می‌کنم کمتر کسی است که در ایران و در دهه 60 زندگی کرده باشد و سریالی را بیشتر از «اوشین» یا همان «سال‌های دور از خانه» در خاطرش نگه نداشته باشد. 

 

جدای این‌که اوشین سریال خیلی جذابی بوده یا نه! فکر می‌کنم دلیل ماندگاری این سریال در ذهن ما، آمیخته شدن آن با لحظه‌هایی از زندگی ما بود که هرگز از صفحه خاطرات‌مان حذف نمی‌شود.

 

 روزهایی که مردم همدیگر را بیشتر دوست داشتند. آن روزها وقتی اوشین شروع می‌شد هر کسی از هر کجا سعی می‌کرد خودش را به یک تلویزیون برساند.

635036504559172556

 

شنیدن آهنگ اوشین برای بچه‌هایی که این سریال را به خصوص در آن روزها ندیدند، خیلی مفهومی ندارد، اما برای خیلی‌ها، یادآور روزهایی است که زندگی طعم دیگری داشت. داستان «اوشین» مجموعه‌ای درام است که داستان زندگی دختر بچه فقیری که روزی صاحب و مالک بزرگترین فروشگاه‌های زنجیره‌ای در ژاپن می‌شود، را روایت می‌کند و مشکلات و سختی‌های ژاپن را در زمان جنگ جهانی دوم به تصویر می‌کشد.

 

 

این مجموعه به نویسندگی «‌هاشیدا سوگاکو» و ۸ کارگردان در 297 قسمت 15 دقیقه‌ای از چهارم آوریل 1983 تا ۳۱ مارس 1984 ساخته و پرداخته شد. این مجموعه در سال ۱۹۸۳ ساخته و در تمام دنیا پخش شده است تا جایی که اگر کسی بخواهد مشهورترین بازیگر و فیلم در ژاپن را نام ببرد از «اوشین» یاد می‌کند.

 

pc1e519b136770bc4d35984375bbd806a0_150671_681

 

«اوشین» توسط همکاری بنیاد اینترنشنال NHK در ژاپن ساخته شد که از سال ۱۹۸۳ توسط این شرکت در ۵۹ کشور از کشور‌های دنیا حتی در سرزمین‌های دور نمایش داده شد به طوری که در ایران زنان توریست ژاپنی بانام «اوشین» خطاب می‌شده‌اند.

 

 

یادی از آن روزها

در آن سال‌ها اگر مردمان منطقه‌ای از شهر از ترس بمباران به حاشیه‌های شهر پناه می‌بردند و اگر این اتفاق شنبه شب‌ها می‌افتاد و آنها نمی‌توانستند «سال‌های دور از خانه» را در خانه ببینند، از این رو از تلویزیون‌های کوچکی که با باتری ماشین کار می‌کرد استفاده می‌‌کردند تلویزیون‌هایی که حسابی خریدار پیدا کرده بود. یکی از دلایل آن، همین سریال «سال‌های دور از خانه» بود. خیلی‌ها آن زمان با این سریال همزاد‌پنداری می‌کردند و زمانی که سریال به دلتنگی‌های اوشین می‌پرداخت و او گریه می‌کرد، بیننده‌ها هم با او گریه می‌کردند

 

176141_748

 

پس از سریال «سال‌های دور از خانه»، سریال ژاپنی دیگری روی آنتن رفت که «داستان زندگی» نام داشت و شخصیت اول آن هم دختری به مانند «اوشین» بود، اما نامش در سریال «هانیکو» بود، اما این سریال همچون «اوشین» نتوانست ارتباط چندانی با مردم برقرار کند. همان سریالی که اولش دوبلور می‌گفت: «زندگی منشوری است در حرکت دوار زندگی»

 

آن زمان‌ها خانه‌ها لوله‌کشی گاز نبود و همچنین در زمستان‌ها، خانه‌ها با بخاری‌های نفتی گرم می‌شد. سال 65 سرمای شدیدی در ایران بود، یادم می‌آید قسمت‌هایی از این سریال بود که برف شدیدی را نشان می‌داد به همین دلیل مردم به هم می‌گفتند: همان طور که «اوشین» در آن برف و سرما و با آب سرد رودخانه ظرف‌ها را می‌شوید، ما هم همین کار را می‌کنیم، یعنی تحمل ما از «اوشین» کمتر است؟

 

 

 

 

در آن زمان در خیلی از خانه‌ها تلویزیون سیاه و سفید بود و تنها تلویزیون رنگی موجود در بازار همان تلویزیون‌های چوبی «پارس» بود، خیلی از بچه‌ها به پدرانشان فشار می‌آوردند که تلویزیون رنگی بخرند تا «اوشین» را رنگی ببینند، از این رو فروش تلویزیون‌های رنگی «پارس» که در حال حاضر نامی از آنها نیست، به شدت افزایش پیدا کرده بود.

Oshin

 

قدیمی‌ترها اوشیـــــن تاناکــــورا را به یـــاد دارنـــــد!

در آن زمان این سریال در بین خانواده‌های ایرانی به محبوبیت فوق‌العاده‌ای دست پیدا کرده بود، به طوری که اکثرا در موقع پخش این سریال شنبه شب‌ها بود ساعت 9 خود را به منزلشان می‌رساندند تا آن را تماشا کنند، همچنین زمانی که شهرهای ما در زمان بمباران و موشک‌باران در خاموشی فرو می‌رفت، خیلی‌ها افسوس می‌خوردند که چرا اوشین را ندیده‌اند، اما پخش صدا و سیما هم در خاموشی می‌رفت و این سریال دوباره ساعتی بعد پخش می‌شد. حتی بعضی از خانواده‌هایی که تلویزیون نداشتند این سریال را در خانه همسایه می‌دیدند، خلاصه قدیمی‌ترها خاطرات خوبی از این سریال دارند.