Home / اخبار روز ما / یار سوئدی زندانیان آلمانی

یار سوئدی زندانیان آلمانی

۴ فوریه ۱۹۱۳؛ ۱۰۶ سال پیش، در چنین روزی بیرگیتا فُن روزِن وُلف در قصر روکِلستاد در سورملاند در شرق سوئد زاده شد.

او بیش از هر حقوقدان و سیاستمداری در بهبودی وضعیت زندان‌های آلمان موثر بود.

 

بیرگیتا از یک خاندان اشرافی بود. می‌گفت: «از پدرم که مردم‌شناس و آشنا به شرایط سخت زندگی در آفریقا بود بی‌باکی و از مادرم که پشتیبان کارگران محل بود، تعهد اجتماعی آموختم. مادرم می‌گفت: باید طوری تربیت شوید که زندگی با شاه یا گدا برایتان یکسان باشد.»

 

هم‌بازی‌هایش فرزندان پادشاه سوئد بودند، اما همزمان با بچه‌های کارگرهای محل هم بازی می‌کرد.

 

۱۷ ساله بود که نخستین بار در «خانه سوسیالیست‌ها» در پشتیبانی از سوادآموزی طبقه محروم سخنرانی کرد.

 

۲۰ ساله بود که به هنگام تحصیل ادبیات فرانسه، در دانشگاه ژنو، با یک آلمانی ازدواج کرد و از آن پس در کشور همسرش زیست که به دست نازی‌ها افتاده بود.

 

۳۰ ساله بود که با همسر دومش در جنوب آلمان می‌زیست، یهودیان تحت پیگرد را پناه می‌داد و به دیدار زندانیان اردوگاه کار و مرگ در داخو در نزدیکی خانه‌اش می‌رفت.

 

۳۲ ساله بود که پس از جنگ دوم جهانی همسر و دخترش را از دست داد.

 

در یک گفتگوی رادیویی گفت: «تنها شده بودم و دیدم بهترین کار این است که نوجوان‌ها را از حبس رهایی دهم.»

 

از آن پس پیگیرانه تلاش در راستای بهبود وضع زندانیان را آغاز کرد و با رسانه‌ای کردن شرایط گاه غیرانسانی در زندان‌های آلمان، نقش برجسته‌ای در تجدید قانون حبس و زندان‌ها داشت که در آن هدف از حبس بازگرداندن بزهکار به زندگی عادی اجتماعی تعریف شده است.

 

او با ۹ هزار زندانی تماس گرفت و به ۶۰ هزار نامه پاسخ داد و مبحث ایجاد شرایط انسانی در زندان‌های آلمان را به عنوان یک مورد حقوقی به سازمان ملل کشاند.

 

۵۶ ساله بود که انجمن «کمک اضطراری بیرگیتا وُلف» را بنیان نهاد که هم اکنون به کار خود ادامه می‌دهد.

 

افزون بر این، بیرگیتا فُن روزِن وُلف به زندانیانی که تازه از حبس آزاد می‌شدند و جامعه ایشان را نمی‌پذیرفت، جا می‌داد و می‌گفت:

 

«تا حالا کم شده که اتفاق ناجوری بیافتد، با اینکه بعضی از اینها سال‌ها در این خانه زندگی کرده‌اند.»

 

بیرگیتا فُن روزِن وُلف در ۹۶ سالگی در مورناو در جنوب آلمان درگذشت.

 

 

 

DW