Home / اخبار روز ما / نود و چهار سال کودکی

نود و چهار سال کودکی

۲۸ ژانویه ۲۰۰۲، هفده سال پیش در چنین روزی آسترید لیندگرِن در شهر استکهلم درگذشت. او در شهرک ویمِربی، در جنوب سوئد، زاده شد و در خانواده‌ای کشاورز رشد کرد.

آسترید لیندگرِن در شهرک ویمِربی، در جنوب سوئد، زاده شد و در خانواده‌ای کشاورز رشد کرد.

 

داستان‌هایش تاکنون در ۱۶۰ میلیون نسخه به ۱۰۱ زبان به چاپ رسیده و در بسیاری از کشورهای جهان دست کم چند مکان ویژه کودکان به یادش نامگذاری شده‌است.

 

با اینکه هرگز بر آن نبود که داستان‌های انتقادی اجتماعی بنویسد، ولی شخصیت‌های او خواب‌های به حقیقت پیوسته کودکان جهان‌اند. در صدر آن شخصیت‌ها “پی‌پی جوراب بلند” است. خود او درباره این داستان می‌گوید: «قدرت معمولا بد و سهمگین است، اما پی‌پی با اینکه نیرومند است، در عین حال مهربان، شادمان، یکرنگ و حاضر جواب است.»

 

پنج ساله بود که به گفته خود افسانه‌ای را از اِدیت، دختر خدمتکار خانه‌شان، می‌شنود و از همان دم، گویی آدم دیگری می‌شود: «انگار پیش از آن یک حیوان ساده طبیعی بودم و از آن پس هنر و فرهنگ هم به من اضافه شد.

 

از آنجا که پدر و مادرم سرشان از بام تا شام به کشاورزی و دامداری گرم بود من و سه خواهر و برادرم آزادانه هرچه می‌خواستیم می‌کردیم و همین خاطرات کودکی درونمایه داستان‌های من شدند.»

 

۱۸ ساله بود که شروع به کار برای روزنامه محلی زادگاهش کرد. عاشق سردبیر مزدوج آن روزنامه و از او باردار شد و به این خاطر به دانمارک و سپس به پایتخت سوئد گریخت.

 

از سر تنگدستی پسرش را به یک خانواده بی‌فرزند سپرد و شاید از آنجا که ازدواج دومش هم ناموفق بود، پسربچه‌های تنها و غمگینی مانند بِرتیل، میو و شیرچه را آفرید تا شاید به این ترتیب اندکی از احساس گناهش بکاهد.

 

شاید به این خاطر که هم پسرش لارس و هم همسرش استوره لیندگرِن به علت بیماری ناشی از اعتیاد به الکل جان باختند، “برادران شیردل” را آفرید که موضوع آن مرگ است.

 

۳۷ ساله بود که نخستین و نام‌آشناترین داستانش “پی‌پی جوراب بلند” را نوشت و به دو انتشاراتی داد که هردو آن را رد کردند. تنها پس از انتشار “درددل بریت ماری” بود که موفق شد اولین کتابش را هم منتشر کند و از آن پس به عنوان نامدارترین نویسنده ادبیات کودکان پذیرفته شد.

 

در یک گفتگوی رادیویی می‌گوید: «کیسه کیسه برایم نامه‌های ستایش‌آمیز می‌آید که چه جاهایی را به افتخار تو نامگذاری کرده‌اند، اما من آن شخصیت و قهرمان نیستم من آستریدِ “ما بچه‌های بولِربو” هستم.»

آسترید لیندگرِن در ۹۴ سالگی در استکهلم درگذشت

 

 

DW