Home / اخبار روز ما / شادترین انسان‌های جهان؛ زنان و مردان مجرد یا متاهل؟

شادترین انسان‌های جهان؛ زنان و مردان مجرد یا متاهل؟

شادترین انسان‌های جهان زنان و مردان مجردند یا متاهل، فرزند‌دار یا بدون فرزند؟ شاید شما حدس‌هایی زده باشید که ممکن است درست باشد، اما ببینیم نتایج آخرین پژوهش‌های عملی در این زمینه چیست.

روزنامه گاردین به نقل از پل دولان، استاد رفتارشناسی مدرسه عالی علوم اقتصادی لندن که کتابش در فستیوال هنر و ادبیات «هی» در ولز عرضه شد، نوشت زنانی که نه شوهر دارند و نه فرزند، به طور کلی نسبت به زنان شوهر و فرزنددار بیشتر عمر می‌کنند.

به گزارش یورو نیوز، به گفته این دانشمند بریتانیایی شاخص‌هایی همچون ازدواج و تربیت فرزند که تاکنون به طور سنتی برای سنجش میزان «خوشبختی» افراد به کار برده می‌شد، شامل نشانگرهای دقیق «شادی» نبوده‌اند. پل دولان با ذکر این که میزان شادی افراد الزاما منوط به همسر و فرزند داشتن نیست، می‌گوید:

«ما در این زمینه با مطالعه رفتار افراد در طول زندگی به داده‌های خوبی رسیده‌ایم. بر اساس آنچه دریافته‌ایم باید بگویم اگر مرد هستید، شاید بهتر باشد دنبال ازدواج بروید، ولی اگر زن هستید زیاد به آن فکر نکنید.»

به گفته آقای دولان مردها از ازدواج بیشتر سود می‌برند چون آنها را به «آرامش» می‌رساند. او همچنین گفته است: «مردها بعد از ازدواج کمتر ریسک می‌کنند، حقوق بیشتری می‌گیرند و بیشتر عمر می‌کنند.

 

اما زنان بعد از ازدواج تا آخر عمر مشغول تحمل کردن می‌شوند و نسبت به زنی که ازدواج نکرده زودتر می‌میرند. بنابراین سالم‌ترین و شادترین زیر مجموعه جمعیتی انسان‌ها را زنانی تشکیل می‌دهند که هرگز ازدواج نکرده و فرزند نداشته‌اند.»

پل دولان در آخرین کتاب خود زیر عنوان «شاد تا آخر عمر» نمونه‌هایی از نتایج «تحقیقات کاربرد زمان» در آمریکا را ذکر می‌کند که در آن میزان احساس شادی و غصه نزد افراد مجرد، متأهل، مطلقه، متارکه کرده و همسر مرده بررسی شده است.

دولان البته این را هم اضافه می‌کند که ناراحتی و احساس بدبختی دختران شوهر نکرده بیشتر از جهت تربیتی و فرهنگی القایی است. یعنی این دسته از زنان تحت تأثیر برخی باورهای عمومی و سنتی قرار می‌گیرند که می‌گوید ازدواج و بچه‌دار شدن نشانه موفقیت و ثبات در زندگی است. این در واقع همان حسی است که سبب می‌شود برخی زنان مجرد در میان‌سالی احساس شادی نکنند.

او در کتاب خود می‌نویسد: «شما به یک زن مجرد ۴۰ ساله برخورد می‌کنید که هرگز فرزندی نداشته. شاید بگویید “واقعا خجالت‌آور است، نه؟ کاش یک روز بالاخره با مرد خوبی ازدواج کنید و زندگی‌تان عوض شود.” نه، شاید هم با مرد بدی ازدواج کند و زندگی‌اش عوض شود. شاید هم با مردی ازدواج کند که از شادی او، از سلامتی و از عمرش بکاهد.»